کاش می‌شد تنها بین بچه‌ها زندگی کرد. کاش هرگز وارد زندگی بزرگترا نمی‌شدیم. کاش دوروبر آدم فقط بچه‌هایی بودن که هنوز دشمنی و دروغ و خیانت رو یاد نگرفتن. بچه‌هایی که راحت می‌تونی بخندونی‌شون یا به گریه‌شون بندازی.

همین که فکر می‌کنم همه این پاکی روزی از بین می‌ره و هرکدوم از بچه‌ها یکی می‌شن مث من، تو یا هر خر گنده دیگه‌ای، اعصابم به‌هم میریزه و نمی‌دونم چه غلطی می‌تونم بکنم. مگه چیکار میشه کرد؟ میشه از یه بچه تعهد گرفت که هرگز بزرگ نشه؟

من دیوانه این روزها دیوانه ترم. میزنم توی سرم و هی هوار میکشم که شاید یکی بیاید به کمکم. کمک هم نمیخواهم البته. من همیشه همینطورم. جدی هم نگیرید.

زندگی گندش درنیامده. گند من زده بالا. حال خودم را هم به هم میزنم.

شب و روزم شده گردش به دور خودم. شده ام محور کائنات!!!

زمین به زودی در دستان صاحبانش  خواهد درخشید.